[ باب دوم ] فصل دوم در بيان اصل دوم از اصول ثلثه مذكوره ( 46 ) و آن حب جاه و مال و ميل بشهوات و لذات و ساير تمتعات نفس حيوانى كه جامع همه حب دنياست ، چنان كه حق سبحانه درين آيت مىفرمايد " زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ " ( 47 ) هر نفس كه امروز خود را بدين تمتعات حيوانى و مستلذات جسمانى و طيبات دنيا كه خبثات آخرتند عادت فرمود و متخلق بصفات بهيمى و سبعى شد ، در روز قيامت و بروز نشاه آخرت با بهائم و حشرات محشور ميگردد . و هر كه عقل را مطيع و فرمان بردار و حكم پذير نفس اماره ساخت ، و در خدمت قواى بدنى كمر بندگى بر ميان جان بست ، و ملك را خادم شيطان هوا گردانيد ، و جنود ابليس پر تلبيس را بر سليمان عقل فرشته نهاد سرورى داد ، لا جرم مالك دوزخ ويرا سرنگون در سجن جحيم انداخته ،